Koos, wat leuk dat jij het stokje aan mij doorgeeft!

Ik ben Paul Langenegger. Voor wie mij nog niet kent: geboren en getogen Noordwijker, getrouwd met Rianne en trotse vader van twee kinderen. Bas is 11 jaar en Anna wordt volgende week 8. Hockey is mij met de paplepel ingegoten – of beter gezegd: ik had de stick al op jonge leeftijd in mijn handen.

Mijn ouders waren lid van het eerste uur van de club. Sterker nog, mijn vader was betrokken bij de oprichting in 1967. Mijn moeder was in die tijd al een toegewijde vrijwilliger; zo werden de kroketten vroeger gewoon bij ons thuis gemaakt. Ook mijn zus, nichten en neef waren allemaal lid van de club. Wat hebben we daar mooie herinneringen aan!
Zelf heb ik altijd met veel plezier gehockeyd: in de jeugd, bij de heren en later zelfs nog bij de veteranen. Op de club heb ik veel meegemaakt en zijn er veel vriendschappen ontstaan!

Sinds drie jaar is onze dochter Anna lid van N.H.C. Als trotse vader sta ik dan ook bijna altijd langs de lijn. Eerst bij de trainingen op woensdag en sinds dit seizoen speelt ze in MO8 Paars. Het is geweldig om te zien hoeveel plezier zij – en het hele team – aan hockey beleven.

Dit jaar mag ik het team van Anna coachen, en dat doe ik met veel enthousiasme. Samen met het team én de ouders maken we er een mooi en gezellig seizoen van. Dat is voor mij precies waar onze club voor staat: samen sterk.

Dus aan iedereen die dit leest en denkt: "Misschien kan ik ook iets betekenen voor de club" — gewoon doen! Of je nu helpt langs de lijn, in de organisatie of de bardienst draait: alle vrijwilligers maken samen deze mooie club aan de zee.

Samen sterk, op en naast het veld!